راننده جرثقیل

مادر بزرگ بی قرار بود.آن شب آخرین شبی بود که او در کنار ما سپری میکرد.فردا قرار بود پدر،او را به خانه سالمندان ببرد.مادر دیگر نمیخواست او در کنار ما باشد.مادربزرگ حرفی نزد فقط به چهره تک تک ما نگاه کرد.او میخواست پیش ما بماند.ساعت از نیمه شب گذشته بود که مادربزرگ به اتاقش رفت.فردا صبح، هرچه صدایش کردیم از خواب بیدار نشد.او همیشه کنار ماست...

با افکارش ورمی رود. با گذشته کوتاه اما خوش.پلکهایش از فرط ضعف به هم چسبیده.رد سرد اشک را روی پوستش حس می کند و نیز میله ای را که جسورانه تا عمق ریه هایش فرو رفته.سرانگشت کشیده همسرش را برای چندمین بار به امید پاسخی می فشارد.بغض راه تنگ نفسش را می بندد.فشار بر بدنش دوچندان می شود.می نالد: ؟«اشهد ان ...»

ناگهان همه جا روشن می شود.نور تند خورشید چشمش را می زند.کسی فریاد می کشد:« یکی هم اینجاست.کمک کنید از زیر آوار بیرونش بکشیم...»

بیست سال قبل بود.استکان چای رو گذاشتم جلوش.نمی دونستم چطوری بهش بگم.سه سال بود ازدواج کرده بودیم.اما هر وقت از بچه دار شدن حرف میزدم ترش میکرد.دل تو دلم نبود.وقتی چای سرد سرد شد مثل یخ ،بدون قند سر کشید.همه کارهاش سرد بود ،حتی چای خوردنش.می خواستم بعد از شام بهش بگم اما بیرون رفت.فکر کردم زود برمی گرده.ولی ازش خبری نشد.به هیچ کس چیزی نگفتم.می گفتم برمی گرده ،اما امشب عروسی پسرمونه و اون هنوز برنگشته...

خیلی چاق بود.پای تخته که می رفت ، کلاس پر می شد از نجوا.تخته را که پاک می کرد ،بچه ها ریسه می رفتند و او با صورت گوشتالو و مهربانش فقط لبخند می زد.آن روز معلم با تأنی وارد کلاس شد. کلاس غلغله بود.یکی گفت:«خانم اجازه!؟گلابی بازم دیر کرده.»

و شلیک خنده کلاس را پر کرد.معلم برگشت.چشمانش پر از اشک بود.آرام و بی صدا آگهی ترحیم را بر سینه سرد دیوار چسباند.لحظاتی بعد صدای گریه دسته جمعی بچه ها در فضا پیچید و جای خالی او را هیچ کس پر نکرد...

این اواخر دردهای پی در پی امانش را بریده بود.باورش نمی شد که قلبی به بدنش پیوند شده باشد.

- «تو رو خدا بگید کی قلب عزیزش رو به من هدیه کرده؟»

نامزدش امیر در حالی که دست او را در دست داشت گفت:«جوانی که بر اثر تصادف دچار مرگ مغزی شده بود.»

مرد برگشت و نگاهی به صورت درهم رفته پیرمرد انداخت و بی حوصله گفت:پنج.

با توقف اتوبوس جنب و جوشی در صف افتاد.جمعیتی که توی اتوبوس بودند کمی جابجا شدند:بیا تو آقا...یه نفر جا داره!

مرد برگشت و نگاهی به پیرمرد انداخت و یک قدم عقب کشید:شما بفرمایید پدر جان!

پیرمرد سوار شد.صورت خندان پیرمرد از پشت شیشه اتوبوس به مرد آرامش می داد.

باز هم باران می بارید اما این بار مرد نفر اول صف بود...

لبخند بر لبهای کمرنگ مرد نشست:«اکنون من و توایم و همان خنده و نگاه.حرف بزن.دلم واسه صدات تنگ شده.دو ساله نشنیدمش!»

قطره اشک از صورت زن روی بالش مرد چکید.مرد گفت:«میدونی سحر!؟می خواستم جبران کنم!اما دیگه دیره...میگن قلبم دیگه نمی خواد کار کنه، بی معرفت رفیق نیمه راه شده»

لبهای زن از فرط بغض لرزید.آرام سر بلند کرد.اشک پهنه صورتش را پر کرده بود.

-حمید!به خاطر من زنده بمون!می خوام همه چی رو از نو بسازم.بهم یه فرصت دیگه بده.»و آرام خواند:«ما گرچه در کنار هم نشسته ایم...بار دگر به چشم هم چشم بسته ایم...دوریم هر دو دور...»

پرستار سرم را از دست مرد خارج کرد:«متأسفم!تموم کرد...»

همهمه^{ء زندانیان و صدای دمپایی های زوار در رفته شان بر سنگفرش زندان در هم پیچیده بود.چشمان فرهاد از شادی پر از اشک بود}.

- رضا با توام!چت شده؟نکنه ناراحتی بهت عفو خورده!؟هی مرد با توام!

دو قطره اشک از لای ته ریش جوگندمی مرد عبور کرد و روی نامه چکید.آرام گفت:«زندگیم داغون شد.»و بعد نامه را جلوی رفیقش گرفت:

«رضا سلام!بی مقدمه بگم، من دیگه نمی تونم به این وضع ادامه بدم.ما تا ابد از زیر قرضهای تو در نمیایم.ما از هم جدا شدیم،طلاق غیابی.این واسه هردومون بهتره و واسه بچه مونآرام کلیدش را در قفل انداخت.مواظب بود که قفل در صدا ندهد.گیوه های چرکش را که به زحمت سفیدی اش دیده می شد،از پایش درآورد.نوری که از لای پرده هواکش به راهرو می تابید،سایه اش را روی زمین پهن کرده بود.دستش را به طرف کلید برق برد تا روشنش کند،اما ترسید بچه هایش بیدار شوند.دستش را پس کشید.دستهای بزرگ ترک خورده اش را برد طرف در.نگاهش افتاد به نقاشی روی دیوار.او را با بغلی پر از میوه کشیده بودند.درشت زیرش نوشته بودند«بابا».

نقاشی در اشک چشمهایش وارونه شد.آرام دستگیره را پایین کشید.«تق...!»بدنش لرزید.«نکند که...»

مینا زیر چشمی پدرش را نگاه کرد.یواشکی روی شانه هایش غلت خورد و آرام در گوش مهتاب زمزمه کرد:«نکنه چشمهات رو باز کنی که بابا خجالت بکشه.»

طلا...

با مادرم به ویترین طلافروشی خیره شده بودیم. ویترین مغازه پر بود از طلا و جواهرات قشنگ و جورواجور. مادرم با لبخند نگاهم کرد و وارد مغازه شد. اما من خیره به طلاها پشت ویترین ماندم. انتخاب کردن کار سختی بود. همه طرحها و مدلها چشمگیر و زیبا بودند اما...

گردنبند مادرم که تازه وارد ویترین شده بود،از همه زیباتر بود...

اگر چشمتان مشکی از لنز آبی و اگه آبیه از لنز سبز و اگه سبزه از لنز مشکی استفاده کنید(در هر صورت لنز باید استفاده شه)

2-با یکی از کارخا نجات تولید ژل قرار داد 10 ساله ببندید

3-حتی اگه شده فرش زیر پاتون رو بفروشید حتما موبایل بخرید

4-موبایلتون رو تحت هر شرایطی روی پیغام گیر بزارید

5-از بقالی سر کوچه یه روز در میون کارت اینترنت بخرید(مهم نیست اصلا با اینترنت کار میکنید یا نه)

6-بینی خودتان را حتی اگه به اندازه یه فندقه بازم عمل کنید و برای همیشه روش چسب بزنید

7-تمام بلیتهای اتوبوس رو از کیفتون خارج کنید

8-آدرس تمام کافی نت ها و کافی شاپ ها رو حفظ کنید

9-حتما یک سگ- گربه -موش- مارمولک و... هر جونوری که شد بخرید

10-نوشابه بدون قند بخورید

11-مهم نیست سایز شما چیه مهم اینه که لباساتون رو به زور تنتون کنید

12-تحت هیچ شرایطی زودتر از ساعت 3 صبح نخوابید

13-یکی دو کتاب از پائولوکوئلیو را بخوانید و قسمتهایی از اون رو واسه بقیه تعریف کنید (اگه خودتون هم سر در نیاوردید مهم نیست)

14-عکس دوران بچگیتون رو بزرگ کنید قاب کنید بزنید رو دیوار اگه هم خیلی بی ریختید از قانون کی به کیه استفاده کنید و از عکس کودکی دیگران استفاده کنید

15-برای هر ده انگشت خود انگشتر بخرید

16--استفاده از انگشتر- النگو-دستبند-گوشواره و...-به میزان لازم(ربطی به جنسیت نداره)

17--یه جا کلیدی 2 کیلویی که تحت هیچ شرایطی تو کیفتون جا نشه بخرید و همیشه تو دستتون بگیرید

بازنده:فقط نسبت به احساسات خود حساس است.

برنده:به بررسی دقیق یک مشکل می پردازد .

بازنده: از کنار مشکل گذشته آن را حل نشده رها می کند.

هراس برنده از باختن به آن اندازه نیست که بازنده باطناٌ از بازنده شدن می ترسد.

برنده می گوید :بیا برای مشکل راه حلی پیدا کنیم

بازنده می گوید: هیچ راه حلی را نمی داند.

برنده گوش می دهد

بازنده:فقط منتظر رسیدن نوبت خود برای حرف زدن است.

برنده : گامهای متعادلی برمی دارد.

بازنده: دونوع سرعت دارد,یا خیلی تند ویا خیلی کند

بازنده بسیار مشتاق برنده شدن است در جایی که نه قادر به برنده شدن و نه حفظ آن است.

نکته مهم آن است که بتوانید درهر لحظه آن چه را که هستید فدای آنچه که می توانید بشوید کنید.

تقديم به او ... همنفس دور از من ...

عشق نمی پرسه اهل کجايی ، فقط ميگه تو قلب من زندگی می کنی .

عشق نمی پرسه چرا دور هستی فقط ميگه هميشه با من هستی .

آیینه شکسته ایست بنام دل

مروارید طلایی است بنام اشک

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت، عاشقان سکوت شب را ويران مي کردند...

به همه لبخند بزن ولي به یک نفر بخند , همه رو دوست داشته باش ولي به یک نفر عشق بورز .. توي قلب همه باش اما قلبت ماله یک نفر باشه ...

تو شوخی شوخی لبخند ميزنی ولی من جدی جدی عاشقت ميشم

1تاي من

2ست دارم

3تاره ی شب هايم

4ره ي درد هايم

5جه ي آفتابم

6شه ي عمرم

7-8 بار ميگم

9کرتم

10مت گرم.